هنگامه یازدهم:شیوه چشمت فریب جنگ داشت

ما ز یاران چشم یاری داشتیم خودغلط بود آن چه میپنداشتیم

تا درخت دوستی کی بر دهد. حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

گفت و گو آیین درویشی نبود. ور نه با تو ماجراها داشتیم

شیوه چشمت فریب جنگ داشت. ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم

گلبن حسنت نه خود شد دلفروز. ما دم همت بر او بگماشتیم

نکتهها رفت و شکایت کس نکرد. جانب حرمت فرو نگذاشتیم

گفت خود دادی به ما دل حافظا ما محصل بر کسی نگماشتیم